Geboortegedichten & Babyversjes

Gedichtjes voor een overleden baby

Soms ontvangen wij ook geboortekaartjes met een berichtje dat de baby overleden is. Hopelijk geven de volgende geidchtjes steun aan iederen die ermee te maken heeft of krijgt.

Ergens oneindig ver
zweeft een dierbaar engeltje
en gooit glimlachend een zoen
naar deze kleine kapoen

Vanaf mijn wolkje kijk ik naar beneden Een heel mooi jongentje is geboren Zo lief en heel tevreden Ik zal over je waken... jij bent mijn broertje En iedere avond voor jij slapen gaat Stuur ik ook jou vanaf mijn wolkje een klein kusje

Je zit zo diep bij ons.... binnenin
Jij stond aan je begin
Een sterk meisje/jongetje, klein en teer
Ons meisjejongetje, wat doet het toch zeer
Jij hebt jouw strijd verloren
Je was nog maar net geboren
Zo mooi, zo teder
Zo licht als een veder
Dochter/zoon, broertje/zusje in dit leven

Maar je bleef toch maar even
We waren allemaal zo blij
En stonden aan jouw zij
Lieve schat, je bent ons ontnomen
Misschien om erger te voorkomen?
Rust zacht, lieve kleine schat
We houden zoveel van je, weet je dat?

God die uw ouders biddend zag
Als 't zieke kind te sterven lag
God peilt de diepte van de smart
Die nijpend prangt uw ouderhart
Waarom hij dit bevallig kind
Door zus en broertjes zo bemind
En thans door d'ouders zo betreurd
Zo vroeg van d'aarde heeft losgescheurd

Lief klein meisje/jongetje, gebruik nu je vleugeltjes en vlieg naar het licht

dag lief klein meisje/jongetje, bedankt voor de glimlach op je lieve gezicht

Gele zonnen, paarse zeeën, elke dag een schilderij. Rode bloemen, blauwe bomen, tekende jij voor mij.

Nu kleur je hemelhoog voor iedereen 'n regenboog.

Mijn tranen zijn verborgen Achter een muur van vrolijkheid Ze zijn alleen maar zichtbaar Voor wie heel goed kijkt

Mijn tranen zitten in mijn hart Ik kan ze niet meer drogen Voor wie niet kijkt, zijn ze verstopt Die kijkt niet in mijn ogen

Mijn tranen zijn van mij alleen Ik wil ze niet steeds delen Begrijpen kun je ze nooit Al zijn het er zovele

Mijn tranen zijn voor wie ze ziet Zonder dat ze stromen Voor wie de pijn kent in mijn hart De pijn van verloren dromen

Wat hebben we van je gehouden Nog in de veiligheid van mijn schoot, Wat hebben we van je genoten, Van ieder schopje en elke stoot.

Veel te plotseling en veel te vroeg, Moest ik je alweer laten gaan, Veel te snel en veel te vlug moest jij, Op je eigen beentjes leren staan.

Zo klein je was, ging je in gevecht, Vol met kracht en dapperheid, Vocht je voor twee dagen, Deze harde ongelijke strijd.

We zagen je knokken voor leven, Vol slangen tegen je kleine lichaam aan, Maar hier kunnen we toch niet spreken, Van een vol menswaardig bestaan.

We hebben je toen toegefluisterd: “Schat, van ons mag je vliegen naar een beter en mooier leven, wij zullen je zacht in slaap gaan wiegen.”

En in mijn armen mocht je slapen, Dat is alles wat wij je konden geven, Maar in ons harten Zul je eeuwig verder leven.

Het regent zonnestralen, Dat geeft warmte in ons hart. Het Broertje van ...... is geboren, Dat gevoel is heel apart.

En tussen satijnen wolken, Kijken sterretjes op ons neer, Die bevestigend knipperen..... Tussen hemel en aarde is er meer.

Geen woord drukt uit de droefheid
en niets geeft weer de pijn
aan alles wat wij wensten
en dat niet zo mocht zijn

Toch heeft jouw tere leven
ons in het diepst geraakt
en daarom lief klein mensje
ben jij voor ons volmaakt.

1 2 | Volgende> | Laatste>>